Lid worden

Om pijn goed te kunnen behandelen moet eerst duidelijk zijn hoe ernstig de pijn is. Daarvoor zijn een aantal meetinstrumenten uitgewerkt.


 
De Visuele Analoge Schaal (VAS) of Numerieke Rating Schaal (NRS) bestaat uit een 10 cm lange horizontale lijn die loopt van 'Geen pijn' (0) tot 'Ondraaglijke pijn' (10). De patiënt wordt gevraagd hierop een markering aan te brengen. De score wordt dan gemeten en uitgedrukt in mm of cm.
Het is een eenvoudige methode om pijn in een getal te laten uitdrukken.
 

 
Nadelen van het gebruik van de VAS-schaal kunnen zijn dat de bepaling van de ernst van de pijn op een te simpele, ééndimensionale wijze plaatsvindt en dat er altijd patiënten zijn die de test niet begrijpen.
Bij kinderen wordt gebruik gemaakt van een plaatje met 'gezichtjes' met verschillende gelaatsuitdrukkingen van treurig kijkend tot vrolijk, waaruit het kind dan het meest toepasselijke kiest.
Een andere manier om pijn te meten is door na te gaan hoeveel medicatie iemand gebruikt, de frequentie van dit gebruik en het aantal uur/dagen dat men beperkt wordt door de pijn om de normale dagelijkse bezigheden uit te kunnen voeren.
 
Pijnmeting geeft op zich onvoldoende informatie over de toestand van degene die aan pijn lijdt. Een vermindering van pijn volgens de VAS heeft slechts geringe betekenis als dit weinig of geen invloed heeft op de algemene kwaliteit van leven. Om 'de kwaliteit van leven' te meten zijn veel testen ontwikkeld. De bekendste is de schaal volgens McGill, waarin aandacht wordt besteed aan de verschillende dimensies van het leven: het puur lichamelijke, het sociale gebeuren en de psychologie. De mening van de familieleden en bekenden die in nauw contact staan met de patiënt en die van de behandelende artsen en paramedici moet eveneens betrokken worden bij de meting van kwaliteit van leven.
 
Pijndagboek
 
Bij chronische pijnpatiënten kan het bijhouden van een pijndagboek veel informatie over pijnbeleving en pijngedrag opleveren. Op voorgedrukte bladen kan de patiënt per dag noteren welke de intensiteit en de frequentie van de pijn is, de impact van de pijn op het dagelijkse leven (aspecten van de levenskwaliteit zoals slapen, stemming, spijsvertering...). In het dagboek kan de patiënt ook aangeven welke medicatie hij/zij naast de voorgeschreven medicatie inneemt en welke niet-farmacologische behandelingen (bv. kinesitherapie) hij ondergaat. De voordelen zijn dat bij bezoek aan de arts het verslag van de pijn niet beïnvloed wordt door de pijn die de patiënt onlangs leed, en dat het een beeld geeft van het activiteitenpatroon van de patiënt en de invloed van pijn hierop.
 
Een nadeel kan zijn dat door het bijhouden van het dagboek de patiënt te veel geconfronteerd wordt met zijn pijn en pijnbeleving.
 
Op www.change-pain.be kan je een voorbeeld van een pijndagboek downloaden.
 
Change Pain Scale
 
De Change Pain Scale is een nieuw meetinstrument dat ontwikkeld werd in het kader van Europese Change Pain programma.
 
De Change Pain Scale bestaat uit twee elementen
 
Een behandeldoelschaal: Aanvaardbaar pijnniveau voor de patiënt (0 = geen pijn en 10 = meest indenkbare pijn).
Een verbeteringsschaal m.b.t. de levenskwaliteit: Slaap, dagelijkse activiteit, professionele activiteit, sociale contacten, stemming, bijwerkingen door medicatie.
 
Op de website van Change Pain kan je ook een online pijnbeoordelingstool invullen om jouw pijn nauwkeurig te beschrijven. Op afbeeldingen van lichaamsdelen en van het lichaam kan je aanduiden waar je de pijn voelt. Bovendien kan je aangeven welk type pijn (bonzend, stekend, brandend…) je voelt op welke plaats en kan je de intensiteit van de pijn op een schaal van 1 tot 10 aangeven.
 
Je kan het formulier opslaan of afdrukken. Deze informatie kan jouw arts helpen met het stellen van de juiste diagnose.
 
Bronnen:
http://www.gezondheid.be/index.cfm?fuseaction=art&art_id=12356
www.change-pain.be